بگذار سپیده سر زند.
چه باک که من بمیرم و شبنم فرو خشکد.
و شبگیر خاموش شود و شباهنگ گنگ گردد.
و مهتاب رنگ بازد وستاره ی سحری باز گردد.
و راه کهکشان بسته شود...
بگذار سپیده سرزند و پروانه به سوی آفتاب پر کشد.

دکتر علی شریعتی